با توجه به چالش‌های نوین جمعیتی و تحول نگرش‌ها نسبت به خانواده، بازخوانی جایگاه فرزندآوری در تحکیم بنیان خانواده از منظر قرآن کریم ضرورتی علمی و اجتماعی دارد. این مقاله با هدف تبیین نقش فرزندآوری در پایداری و تعالی نهاد خانواده، به بررسی آموزه‌های قرآنی در این زمینه می‌پردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که با وجود اهمیت بنیادین خانواده در ساختار اجتماعی، فرزند و فرزندآوری چگونه می‌تواند موجب تقویت این نهاد از دیدگاه آیات نورانی قرآن کریم گردد؟ انگیزه نگارش مقاله از دغدغه کاهش نرخ رشد جمعیت و سردی روابط خانوادگی در جوامع معاصر نشأت گرفته است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه‌ای است و برای تبیین نظریه، به تحلیل آیات قرآنی و متون معتبر پرداخته شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که فرزندآوری به‌مثابه ثمره طبیعی ازدواج، در تحکیم روابط زوجین، عزت و سعادت والدین، و پویایی نهاد خانواده نقش اساسی ایفا می‌کند. همچنین، آیات متعدد قرآنی در تأکید بر نکاح، نهی از قتل اولاد، توجه به جایگاه ممتاز مادران و زنان باردار، و سفارش به تربیت نسل صالح، همگی بر ارزش بنیادی فرزندآوری صحه می‌گذارند. پیامدهای عدم توجه به این موضوع نیز شامل سردی روابط خانوادگی، افزایش طلاق، پیری جمعیت، و تضعیف توان اجتماعی و دفاعی کشور است. این پژوهش تأکید دارد که فرزندآوری، علاوه بر ارزش فردی، یک ضرورت فرهنگی و اجتماعی در منظومه ارزشی قرآن کریم به‌شمار می‌آید.