آیه قوامیت (نسا/34) به دلیل ارائه راهکار «ضرب» در مواجهه با بحران نشوز در خانواده به عنوان یکی از بحث برانگیزترین تعالیم قرآن مطرح است و نوشتارهای بسیاری در مورد بحث قوامیت مرد، نشوز زن و راهکار مقابله با نشوز زن (موعظه، دوری در بستر و ضرب) پیرامون این آیه به رشته تحریر درآمده است. در این مقاله به دلیل گستردگی این مباحث، نگارنده با پذیرش این پیش فرض که «ضرب» به معنای زدن است، به تبیین و بررسی انواع دیدگاه‌هایی که پیرامون چگونگی اجرای حکم «ضرب» ارائه شده است، از جمله: شمول زمانی حکم ضرب، دامنه شدت و ضعف ضرب، حکم فقهی ضرب، لزوم رعایت ترتیب در اجرای مراحل سه‌گانه ارائه شده (موعظه، دوری در بستر و زدن)، زمان اجرای حکم ضرب و مجری حکم ضرب پرداخته است و نظربه برگزیده خود را تبیین کرده است که طبق آن اجرای حکم «ضرب» در آیه ۳۴سوره نساء بدون انحصار در زمان و یا مکانی خاص، به صورتی ملایم، در صورت تحقق نشوز و بعد از مراحل موعظه و دوری در بستر، به ‌وسیله ‌همسر و در راستای حفظ کیان خانواده، در قالب رهنمودی تربیتی و نه راهکاری جزایی صورت می‌گیرد. نگارنده در این اثر، ابتدا به شیوه کتابخانه ای به گردآوری اطلاعات پرداخته شده و سپس به روش توصیفی-تحلیلی این اطلاعات مورد بررسی قرار گرفته است.